Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
Jobenthes-blogje. Weblog van Jopie Tillema.
Astrologie, Natuurgeneeswijzen, de Natuur, Hobbies, het Milieu, Spiritualiteit, Teckels, Muziek en nog zoveel meer.
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

Jobenthe
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Eindelijk eens even weer een a...
15 september 2014 10:20

RUST ZACHT LIEVE TIKKEL.
27 september 2013 13:16

De urn van Benthe.
23 juni 2013 10:29






Fotoboeken


December 2007: een week vorst en wat sneeuw. (13)
_
September 2007. Bloeiende heide op de Ugchelse berg. (5)
_






Weblog Vrienden


Franstaal
Van: fran

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Hera
Van: hera

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

De vogelaar
Van: Xander1

Meesterstukjes
Van: frekie




Gastenboek berichten

Hera
07 januari 2015 20:11
_
Dag Jopie, zoals gebruikelijk ben ik wat laat, maar daarom niet minder welgemeende felicitaties met je verjaardag. Ik hoop dat je een goed nieuw levensjaar tegemoet gaat!

GerardS
07 januari 2015 18:22
_
Jopie. Ook van mijn kant een felicitatie vanwege je verjaardag. Gr,Gerard

Greet ( gribou )
07 januari 2015 08:04
_
Van harte gefeliciteerd ! Ik wens je een fijne dag ! groetjes Greet




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Kyra101 om 23:28
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Kyra101 om 23:27
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Kyra101 om 23:27
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Kyra101 om 23:26
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door goedehoop om 23:25
_
Profielgegevens aangepast

Door Kyra101 om 23:25
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door AngelB om 23:25
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Kyra101 om 23:21
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst





_

Andere artikelen



Het uiten van genegenheid.



Vraag: Hoe ga jij daarmee om?


trefwoord: genegenheid
synoniemen: affect, affectie, liefde, sympathie, vriendschap.

Fran van Franstaal schrijft het altijd zo mooi: knuffellovies.

Ik ben opgegroeid bij ouders die me vaak knuffelden.
Ook tussen hen beiden was er tot op de laatste dag, deze voor mij als zo vanzelfsprekende, genegenheid.
Ik kende het als het ware niet anders: altijd even die knuffel tussendoor naar elkaar toe met alles wat dat inhoudt.
Deze uiting van genegenheid.
Dat voorbeeld draag je verder altijd met je mee, als iets heel normaals.
Het gaf /geeft zoveel warmte, veiligheid en geborgenheid.

Dit was de meest essentiele basis in mijn leven waardoor ik het zelf ook goed uiten kan.

Maar sommige mensen hebben er moeite mee dit te KUNNEN doen.
Bij de ene zit deze remming al in de natuur, bij anderen is het later in het leven ontstaan.
Dit niet meer kunnen/durven, diep gekwetst zijn door levenservaringen en erin opgesloten raken en/of het vroeger zelf nooit ontvangen te hebben etc.

Ontvangen daarin blijkt dan moeilijk, alsof je verstart.
Het zelf kunnen/durven geven daarin blijkt al helemaal een probleem met al gevolg dat je jezelf maar ook de ander (en) erin tekort 'doet'.
.

Met een gebaar van genegenheid tonen we ook terdege een kwetsbare kant van onszelf want hoe wordt het ontvangen of.... wordt het afgewezen, of niet beantwoord?
Eenrichtingsverkeer daarin kan ook weer remmingen geven.
Zo kunnen er daardoor nog wel eens wat problemen ontstaan bijvoorbeeld tussen 2 partners.
Als de ene wel die behoefte heeft en de ander kan het amper tot niet uiten.
Hetzelfde geldt precies zo m.b.t. je kinderen, kleinkinderen, vriendschappen etc.

Hoe ervaar je dit en hoe ga je ermee om?

De warmte van een stukje genegenheid is van essentieel belang voor elk mens, ook al je vastzit in het te kunnen uiten.
De behoefte ligt er wel als een soort voeding die we blijvend nodig hebben.
Het begint immers al in de baby-tijd: de moederlijke koestering.
Deze belangrijke veiligheid en geborgenheid erin als basis voor ons verdere leven.

We hebben allemaal genegenheid nodig in ons leven.
Kijk daarin ook maar eens naar dieren hoe zij dit doen.

Daarom mijn vraag: hoe ervaar jij dit en/of hoe ga jij hiermee om?



*Keynote: zie graag de link onderaan dit artikel waar ik de illustraties vandaan heb gehaald m.b.t. genegenheid.
Prachtige schilderijen staan ertussen!







Artikel links


Geplaatst op 29 juni 2009 12:07 en 4586 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
29 jun 2009 12:56
Hoi Jopie....ik kan dat ook heel goed....geven,maar ook ontvangen!!
Ik zeg ook altijd tegen Lior en Luna....denk eraan Oma houdt zoveel van jullie!!
Ik zeg het altijd wanneer ik ze naar bed breng!!
Ben was daar ook een ster in.....dat stukje in hem is stuk gegaan!!
Ik zie hem dat wel naar de kleintjes doen!!
Hij heeft nu zelf....erg veel aandacht nodig!!
Dat is een stuk gemis......naar hoe het was!
Ik merk wel.......dat het niet altijd wederzijds is...bij mensen!
Wanneer ik een compliment geef...zie ik ze kijken!!
Ze kunnen niet goed...ontvangen!!
Het zit er in ....het zit er niet in!!
Gelukkig zit dat spontane wel in mij!!


Liefs Alie


Franslj.1  
29 jun 2009 13:19
Een helder, mooi, maar ook moeilijk artikel, Jopie. De beschrijving van 'genegenheid' heeft meestal iets subjectiefs in zich en de ene beschrijving is niet beter of slechter dan een andere, dunkt me.

Persoonlijk herken ik me niet in jouw beschrijving. Waarschijnlijk toe te wijten aan het feit, dat ik ben opgegroeid in een gezin van 11. Omhelzingen worden 'uitgedeeld' tijdens eerste ontmoetingen (niet altijd hoor) en bij verjaardagen bijvoorbeeld, maar of dat wérkelijke genegenheid is, vraag ik me af. Ik doe dit vaak uit een clichégevoel en mág die ander tegelijkertijd.

In een luisterend oor bieden naar iemand die in de malaise zit of gewoon iets kwijt wil, ligt ook genegenheid, dunkt me. In het 'de helpende hand toesteken'... zomaar, omdat het zich zo voordoet... ligt eveneens genegenheid. In het 'doorvragen' tussen partners over moeilijke onderwerpen ligt ook genegenheid.

Snap je, maar goed, dat is een persoonlijke mening over 'genegenheid'.

Groet.. franslj.
_





_
Jobenthe  
29 jun 2009 13:39
Dat is heel belangrijk Alie wat je doet naar de kleinkinderen toe. Geweldig! Wat je schrijft over Ben, lijkt me best heel moeilijk voor je zoals veel moeilijk is en zo veranderd na alles daaromtrent he? Ja...en dat ontvangen....dat is voor veel mensen moeilijk. Gelukkig blijf jij daarin wie je bent. liefs van J.

Jobenthe  
29 jun 2009 13:44
Frans, ik denk dat we vanuit verschillende invalshoeken nu praten/schrijven. Ik bedoel heel bewust in mijn artikel een andere vorm van genegenheid. Ja, naastenliefde is ook genegenheid, iemand even helpen, steunen, een opbeurend woord en wat je schrijft tussen partners etc. maar....hoe verloopt dan dat? Sla je snel een arm daarin om iemand of je partner heen, geeft een troostende knuffel of blijft dit in de rationele sfeer genegenheid zonder de aanraking. Ik doel in mijn artikel heel sterk op de wat meer lijflijke aanraking. Dat kunnen uiten of niet. groeten van J.
_





_
Benenalie  
29 jun 2009 14:28
Hoi Jopie.....een knuffel....een arm om de schouder...dat kan zoveel doen!!

liefs Alie

Jobenthe  
29 jun 2009 15:08
Absoluut Alie. Klinkt misschien raar maar het verzacht ook in harde/zware omstandigheden. Gewoon die warmte. liefs van J.
_





_
Franslj.1  
29 jun 2009 15:59
Met lijfelijke aanraking, Jopie ben ik, door nare ervaringen wijzer geworden, voorzichtig geworden en beperk me tot ‘aanrakingen’ tussen willeke en m’n dochters en een enkeling daarbuiten.

Tussen partners bijvoorbeeld; zoals je weet ben ik een aantal jaren geleden met willeke in ‘contact’ gekomen, aanvankelijk per email, telefoon en later in persoonlijke ontmoetingen. Gaandeweg heeft zich dit ontwikkeld tot een open vriendschap.. met nadruk op ‘open’, waarin doorvragen tot de mogelijkheid behoort. Doorvragen, waarin genegenheid ligt, betekent ‘voelen’ of en wanneer iets wel of niet kan. Zeker als het in zulke omstandigheden als ‘verse’ weduwe en weduwnaar gebeurt. Een nogal subtiel gebeuren, waarin verstand en gevoel een hoofdrol spelen.

Een arm om iemands schouder slaan... een troostende knuffel geven... prima, maar dan ‘aanvoelen’ of een ander dat wenst. Volgens mij gaat het daarom. Uit de gedachte dat het ‘altijd’ welkom moet zijn, om een knuffel te geven, zonder de ander werkelijk te kennen.. zonder afvragen of een ander dat wenst... lijkt me averechts te werken. Bij mij althans.

Genegenheid tonen en ontvangen hangt van vele factoren af en is een gecompliceerd proces tussen mensen.

Groet.. franslj.


Amida  
29 jun 2009 18:22
Ik ben niet zo'n knuffelmens. Althans niet bij mensn die ik (nog) niet zo goed ken. En ik schijn het onmiskenbare talent te hebben om innerlijke muurtjes op te trekken. Als ik goed ben geïnformeerd schijnt dit mij mijn sterrebeeld te horen. Groet H

_





_
Marianne  
29 jun 2009 19:07
Opgegroeid in een "koud" gezin ben ik wat huiverig voor geknuffel. Ben er niet echt handig mee om te geven want dat aanvoelen, tja, lastig hoor; en moet om te ontvangen heel duidelijk voelen of het van harte gemeend is én me veilig voelen bij die persoon, anders: laat maar zitten.

Jobenthe  
29 jun 2009 19:08
Frans, je zin.... 'Genegenheid tonen en ontvangen hangt van vele factoren af en is een gecompliceerd proces tussen mensen.' .....vind ik ontzettend raak!!! Daar zit hem een zeer belangrijke clou.

Tevens:
Dit is per mens verschillend en wanneer kan het wel en wanneer niet?

Spontaniteit erin, kan nogal eens niet. Geef mogelijk 'bij-gedachten'.
Een mogelijk insinuerend oordeel e.d.
Jij schrijft dat je door nare ervaringen, wijzer/voorzichtiger bent geworden en daar kan ik me helemaal een voorstelling bij maken.
Jij als b.v. man daarin.
Ik ben als vrouw daarin voorzichtig omdat niet iedereen me zo maar om de hals moet gaan vliegen, laat staan dat ik dat bij anderen zomaar even doe en wil doen.
Dus ik hoop niet dat je uit mijn hele verhaal een conclusie stelt dat ik de meest wilvreemde personen om de hals vlieg. ( ha, ha)

Het gaat mij meer om: kunnen we het uiten, vinden we dit moeilijk: dit gebaar van even een aai over iemands bol, een troostend gebaar of gewoon een knuffel omdat iemand dit nodig heeft.
Hoe gaan we daarmee om en daarover heb je een heel direct relaas geschreven. Hoe jij dat ziet, ervaren hebt en doet.
Ik denk ook dat de ene mens veel meer met communicatie alleen en daar gevoelselementen uithaalt die essentieel zijn.

Genegenheid uit zich op zovele manieren maar er is terdege een grote behoefte aan gevoelsmatige genegenheid, een knuffel een aai etc.
Ik merk dat ook heel sterk in mijn praktijk aan problematieken die er onder de mensen spelen.
Een tekort aan gevoelsmatige genegenheid tussen 2 mensen, kan heel naar uitwerken veroorzaken.
Ook onzekerheid, afgewezen voelen en kou.
Maar vaak zie je dan ook wel dat er in de communicatie ook al veel mist.
Waardering, bevestiging, gevoel.

groeten van J.





_





_
Jobenthe  
29 jun 2009 19:12
Hans, leuk dat je dit even zo direct verwoordt. Het bekende muurtje waar zoveel meer achterzit maar zich als muurtje beschermd. Het onmiskenbare talent dit zo te handhaven zoals jij het uitdrukt.
Ik denk dat iemand die jou wat beter prive kent, daar doorheen weet te kijken en zie dat ook als een vorm van genegenheid.
Klopt hoor wat je schrijft over jouw sterrenbeeld dat dit ook bij je sterrenbeeld blijkt te horen. Maar het gevoel van genegenheid is er wel van binnen! groeten van J.

Jobenthe  
29 jun 2009 19:14
Marianne, heel goed beschreven in je reactie erop. Ik denk absoluut ook herkenbaar voor mensen onder ons die het ook zo hebben ervaren vroeger. Het woord je vooral veilig eerst moeten voelen: daar draait het om. groeten van J.
_





_
Josefien.1  
29 jun 2009 20:22
Genegenheid in de vorm van knuffels geven en krijgen heb ik niet zo zeker niet naar mensen die ik niet goed ken. Bij kleine kinderen en dieren ligt het anders dan ben ik geneigd om ze dood te knuffelen en tegelijk besef ik me dat niet elk kind en dier daar op gesteld is dus hou ik me redelijk gereserveerd.
Het is eigenlijk net als Frans zegt.. genegen tot echt luisteren en begrip dat is volop aanwezig en neem ik ook ruim de tijd voor.
De schilderijen zijn werkelijk liefdevol en warm om naar te kijken!


Franslj.1  
30 jun 2009 09:25
Oh jee, Jopie... ik zie het al voor me dat je (fictief) in elke ontmoeting met iemand in de ‘startblokken’ staat... je stevig afzet en ‘smakkend’ een willekeurige voorbijganger om de nek vliegt, met als risico, dat hij/zij net op dat moment een bukbeweging maakt en jij er over heen vliegt... smak... daar lig je dan met je goed fatsoen om iemand genegenheid te tonen.. (lol).

Het is wel duidelijk, dunkt me, dat genegenheid tonen een complex aantal gedachten, gevoelens en handelingen inhouden, waar geen theoretisch ‘model’ voor te construeren valt, want ja, spontaniteit... ook al een ingewikkeld en complex handelen, kan een rol spelen.

Naar mezelf kijkend hangt het ook nog eens van m’n gemoedstoestand van dát moment af, in welke mate ik genegenheid kan tonen, dan wel ontvangen. De ene keer met woorden en een andere keer met een blik of in stilte..

Een arm om een schouder, een aai over de bol, een knuffel kan, volgens mij, door lichamelijke aanraking, maar evengoed op psychologisch/sensitief niveau. De complexiteit van de inhoud van dát moment voor beiden, kan aanleiding geven tot een lichamelijke ‘aanraking’ en/of psychologische ‘aanraking’.

Precies, wérkelijk communiceren mét elkaar, geeft aanleiding tot ‘toenadering’.

Groet.. franslj.

_





_
Jobenthe  
30 jun 2009 10:11
Dat ken ik Josefien m.b.t. kinderen en dieren! Mijn oudste kleinzoon Oliver was van jongst af aan niet zo'n knuffelbeer want daar is hij veel te beweeglijk voor. Als baby al. Hem oppakken en geforceerd gaan knuffelen, hebben we daarom vanaf het begin ook niet gedaan. Dat werkt alleen maar averechts. Hij loopt sinds kort en bepaalt het nu heel schattig zelf. Er komt heus een kus, heel heftig en intens maar vervolgens gaat hij weer heerlijk op onderzoek uit m.b.t. de wereld weer verder ontdekken. De genegenheid zit hem dus in ook veel andere dingen zoals we ermee omgaan. Daarin sluit ook ik me net als jij bij Frans aan. Leuk dat je even reageerde Josefien. groeten van J.

Jobenthe  
30 jun 2009 10:14
Frans, ik sluit me volledig bij je reactie aan. Jij weet het weer heel goed neer te zetten. Fijne, zonnige dag (de zon geeft veel genegenheid momenteel...nou ja...beetje warm dus wel vandaag) en groeten van J.
_





_
Franslj.1  
30 jun 2009 12:04
Met dank voor jouw artikel, Jopie... een artikel, waarin bij nader inzien, wat meer duidelijkheid is ontstaan, wat betreft 'genegenheid'.

De zon straalt zoveel 'genegenheid' uit, dat ik er voor kies om een aantal uren binnen te blijven en straks, als de zon bijna gaat slapen, laat ik haar 'genegenheid' weer toe...(lol)

Groet... franslj.

Fran  
01 jul 2009 00:06
Ja Jopie hier ben ik dan , had het effe druk vanavond . Ik schrijf er nog een artikel over . Ja genegenheid ik vind het erg belangrijk. Je kent me en ik zet me neer zoals ik ben ,Fran met alles erop en eran en geef knuffellovies. Ik heb een lieve man zoals je weet en die is niet van de knuffellovies. Hij vindt het best als ik ze geef . Hij toont zijn genegenheid op de manier die Frans beschrijft en dat ben ik eindelijk gaan zien. Gelukkig maar ,want ieder vogeltje zingt zoals hij gebekt is.
_





_
Gast  06 jan 2014 22:06
Wat een mooie site ben ik nu tegengekomen vanavond,...het voorziet in een behoefte waar ik al een poos mee worstel.!! Ik zou wel genegenheid toe willen laten bij mijzlf ,maar weet niet wat er dan losgaat komen. Daar ben ik bang voor...ik onderdruk al heel lang bepaalde gevoelens....emoties. Ook heeft het er meetemaken in welke cultuur je bent opgegroeid mischien??? Ikzelf benn een stugge friezinne van oorsprong...terchtgekomen in weer een andere cultuur(buiteland) zit nu in de knoop met gevoelens. vr.gr.

Gast  13 dec 2014 13:24
Ja erg herkenbaar. Zelf ervaar ik een soort harnas ik kan mij daardoor fysiek niet zo makkelijk uiten. Erg vervelend als je dat van binnen ander voelt. Na al die jaren nog steeds niet mijzelf en wordt daar vrij moedeloos van. Praten gaat mij -man- gek genoeg veel makkelijker af. Ik heb hierdoor het gevoel dat ik op afstand ben gezet van anderen.
_