Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Jobenthes-blogje. Weblog van Jopie Tillema.
Astrologie, Natuurgeneeswijzen, de Natuur, Hobbies, het Milieu, Spiritualiteit, Teckels, Muziek en nog zoveel meer.
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

Jobenthe
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Eindelijk eens even weer een a...
15 september 2014 10:20

RUST ZACHT LIEVE TIKKEL.
27 september 2013 13:16

De urn van Benthe.
23 juni 2013 10:29






Fotoboeken


December 2007: een week vorst en wat sneeuw. (13)
_
September 2007. Bloeiende heide op de Ugchelse berg. (5)
_






Weblog Vrienden


Franstaal
Van: fran

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Hera
Van: hera

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

De vogelaar
Van: Xander1

Meesterstukjes
Van: frekie




Gastenboek berichten

Hera
07 januari 2015 20:11
_
Dag Jopie, zoals gebruikelijk ben ik wat laat, maar daarom niet minder welgemeende felicitaties met je verjaardag. Ik hoop dat je een goed nieuw levensjaar tegemoet gaat!

GerardS
07 januari 2015 18:22
_
Jopie. Ook van mijn kant een felicitatie vanwege je verjaardag. Gr,Gerard

Greet ( gribou )
07 januari 2015 08:04
_
Van harte gefeliciteerd ! Ik wens je een fijne dag ! groetjes Greet




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door fiederelsje om 14:11
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door fiederelsje om 14:09
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door fiederelsje om 14:08
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door fiederelsje om 14:07
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door fiederelsje om 14:03
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Elles om 14:02
_
Elles Online

Door fiederelsje om 14:01
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Ofsen om 14:00
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Met Fran zaterdag op bezoek bij mijn zus Anneke.




Gisteren, zaterdag 6 juni, zijn Fran en ik bij Anneke op bezoek geweest.
Zoals velen van jullie weten heeft Anneke de ziekte ALS.

Fran heeft haar voor het laatst gezien begin januari dit jaar, toen An er heel kritiek aan toe was.
Vlakvoor dat ze de neus-en mondkapbeademing in Groot Klimmendaal kreeg.

Het was ontzettend fijn zaterdag weer een aantal uurtjes bij An te kunnen zijn.
Ze doet alles zo dapper en geniet volop van haar gezin en soms even tussendoor nog wat naar buiten kunnen met alle apparatuur.

De laatste maanden ging alles redelijk stabiel en was er niet echt een achteruitgang te bespeuren.
Dit kan -tijdelijk- bij ALS wat meestal een plateau wordt genoemd.
Zoiets kan kort maar ook langer duren.

We hebben heerlijk een paar uur zitten praten met z'n allen.
In alle rust en zo heerlijk vertrouwd.

Luke, Desiree's zoontje zit op een leeftijd van tussendoor eens bellen blazen.
Helemaal te gek natuurlijk voor zo'n kleintje.

Desiree liet ons zien hoe An dit ook kan doen:
Via de neuskap waar in een openingetje wat lucht uitkomt.
Maar An heeft nog een heeeeeel klein beetje kracht zelf in de longen waardoor ze ook met haar mond een belletje wist te blazen.
Het klinkt misschien voor sommigen onder jullie wat raar maar zo wordt er ook met haar ziekte omgegaan: humor erbij.
We hebben dus heerlijk gelachen tijdens het bellen blazen.
Zie foto's.

An haar stem gaat momenteel toch wel iets achteruit en natuurlijk gaat het proces straks verder.
Maar, mijn lieve zus gaat er geweldig mee om en daar neem ik mijn petje voor af.
Ook voor Siem, haar man en dochter Desiree.
Ze doen het geweldig met elkaar.


Zie bij de link ook Fran haar artikel erover.







bellen blazen


bellen blazen


Benthe ook even bij An.


Artikel links


Geplaatst op 07 juni 2009 14:16 en 1454 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Marianne  
07 jun 2009 14:46
Humor is vangnet en hulplijntje- prima, lekker bellenblazen, schitterende foto's, ik schoot er ook bij in de lach!

Tteun  
07 jun 2009 17:02
Prachtig dat belleblazen. Gr. Teun
_





_
Amida  
07 jun 2009 17:24
Wat fijn dat jullie dit meegemaakt hebben. Maar wel dubbel lijkt me; enerzijds goed dat dit kontakt mogelijk is ; v/d andere kant ook : Hoe lang nog?. Goed dat jullie nog kunnen genieten van het moment en het hier en nu. Wat moet Anneke een sterke vrouw zijn om ondamks alles haar humor te blijven behouden en niet weg te zakken in somberheid. Groet Hans

Benenalie  
07 jun 2009 19:06
Jopie....ik schreef het al bij Fran....moeilijk om die foto's te zien..iemand die zo ziek is!!
Heel goed dat je ons dit laat zien!!
Wat geweldig en bijzonder dat An nog zo kan genieten!!!

Liefs Alie
_





_
BoRo.1  
07 jun 2009 19:07
het wordt zo makkelijk gezegd: blijven lachen. Al kost het moeite, of gaat het spontaan, het scheelt de helft om het optimisme vol te houden.

Jobenthe  
07 jun 2009 20:20
Absoluut Mrianne en An en haar familie gaan gelukkig er ook met veel humor mee om. liefs van J.
_





_
Jobenthe  
07 jun 2009 20:21
Ja, leuk he Teun. We hebben echt ontzettend gelachen. groeten van J.

Jobenthe  
07 jun 2009 20:37
Hans, nadat An eind december/begin januari zo ontzettend kritiek is geweest, ervaar ik zelf de maanden daarna als een meerwaarde. Alsof er een klein wondertje is gebeurd en ze extra tijd heeft gekregen. Voor mezelf is het allerbelangrijkste dat An met/bij haar gezin nog optimaal kan genieten in haar fysieke situatie. Het zijn de kleine dingen die het doen, zeggen ze wel eens en zolang An daar een kwaliteit van leven uithaalt (wat ze absoluut doet!) is het goed. Het was haar bewuste keuze, de neus- mondkap nog te willen immers en zo kiest iedereen in zo'n situatie zelf. Ze pakt het leven nog volop. Natuurlijk is dat terdege zwaar, voor iedereen daar maar An haalt er nog veel uit. Daar leef ik heel sterk naar: dit gevoel m.b.t. An zelf. Ja, dubbel is het best wel soms van binnen maar ik probeer zoveel mogelijk de emoties wat verder te houden de laatste maanden en in het nu te leven ermee. groeten van J.

_





_
Jobenthe  
07 jun 2009 20:39
Klopt als een bus BoRO en daar zijn Anneke en haar gezin absoluut een voorbeeld in. Dank voor je reactie en groeten van J.

Franslj.1  
07 jun 2009 20:52
Waar je zus de kracht vandaan haalt, Jopie, is mij een raadsel en laat me met een verwonderd gevoel achter.. Héél moedig van je zus, om van de eenvoudigste kleine dingen te kunnen genieten, ondanks de moeilijke omstandigheden, waarin zij verkeert.. Chapeau !

Groet.. franslj.
_





_
Jobenthe  
07 jun 2009 21:25
Ik denk Frans dat zoiets in je moet zitten van nature en daarin is An bepaald geen doemdenker maar wel heel spiritueel om het maar even zo te verwoorden. Zij gelooft ook in meer 'tussen Hemel en Aarde' maar dan nog moet je het maar kunnen zoals zij het allemaal doet. Ik vroeg haar zaterdag: 'hoe voelt dat nou eigenlijk dat je armen verlamd zijn' want ik kan me daar geen voorstelling van maken. Voel je dan helemaal niets meer o.i.d.? Ze legde me uit dat haar armen zwaar voelden en zo hebben we hele open gesprekken altijd samen. Er is veel openheid in haar ziekteproces. Alles kan besproken worden en ik denk dat dat ook heel belangrijk is. groeten van Jopie.

Jobenthe  
07 jun 2009 21:31
Alie, ik schrijf er bewust over op mijn weblog met foto's erbij. An volgt het zelf ook altijd en als ze niet akkoord zou gaan zou ik dat natuurlijk niet doen. Haar ziekte ALS kan een steun zijn voor anderen maar ook een voorbeeld, met name hoe ze ermee omgaat. Daarbij heeft veel steun ontvangen van velen onder ons webloggers. (en ik zelf ook hoor!)Dus ook van daaruit houdt ik jullie steeds tussendoor op de hoogte. Liefs van J.
_





_
Franslj.1  
07 jun 2009 21:54
Ik 'moet' steeds terugdenken in de tijd, Jopie. De laatste maanden van m'n echtgenote's leven, waarin ik zij van zulke kwaliteiten 'in huis had'. Momenten van verdriet, afgewisseld met momenten van hoop, maar vooral het 'liefdevol' met elkaar omgaan, waar óók plaats is voor humor, heeft haar, mij en m'n dochters enorm geholpen.

Je benoemt het reeds... openheid binnen An zelf, maar, als het enigszins mogelijk is, ook naar de directe omgeving; oh, zo belangrijk voor nu en later.
In gedachten leef ik met jullie mee.. Groet.. en liefdevolle kracht.. franslj.


Franslj.1  
07 jun 2009 21:56
Sorry, Jopie.. ik schreef; 'waarin ik zij van zulke kwaliteiten 'in huis had' en bedoel natuurlijk OOK . Groet.. franslj.
_





_
Jobenthe  
07 jun 2009 22:23
Frans, ondanks verdriet is het mooie van het leven dat de humor ook ergens doorgaat. Het helpt zo ontzettend met humor bepaalde dingen te benaderen. Het kan tevens relativerend werken maar ook ontspannend.
Jullie hebben dat dus ook zo ervaren.
Ja openheid, zoooo belangrijk!!!
Niet iedereen kan dat en je verwoordt het heel precies: Openheid binnen An zelf en van daaruit naar de directe omgeving. Zo gaat het ook en juist dit vind ik ook heel belangrijk voor later.
Onze open gesprekken, in alles.
groeten van J.



Franslj.1  
07 jun 2009 22:31
Ja, ik herinner me de 'sfeer' in huis in die tijd... ernst, humor, zorgen, verzorgen, praten, laten praten, luisteren. Het klinkt mogelijk vreemd, maar deze tijd werd een tijd, waarin ik begon te begrijpen hoe 'Liefde' in elkaar zit.
Ik herinner me ook het moment van 'onomkeerbaarheid' binnen het ziekteproces, waarin m'n echtgenote verkeerde. Juist vanaf dat moment leek er een nauwelijks voor te stellen 'berusting' bij haar 'binnen te komen'.. geen enkele sprake van 'spanning' meer en ik denk, dat dit met een wederzijdse openheid te maken heeft gehad. Vandaar ook het belang van 'openheid'.

Groet... franslj.

_





_
Jobenthe  
07 jun 2009 23:01
Ik snap precies wat je bedoelt Frans met 'hoe Liefde in elkaar zit', dit toen begrijpen.
Ja Frans, ook wat je bedoelt met openheid.
Het wonderlijke trouwens in An haar situatie, zoals je wel hebt gelezen eind december/begin januari, is dat ze zo uiterst kritiek toen was dat we allemaal afscheid hebben genomen maar dat ze kantje boord toen opeens toch nog een soort stilstand kreeg in het ALS proces nadat ze de mond-neuskapbeademing had gekregen.
Ik heb toen een nieuwe dimensie in mijn eigen proces vervolgens ervaren, namelijk het volgende:
In de uiterst kritieke weken met An moest ik haar loslaten aan wat de dood heet dus geestelijk is dat een soort onthechtingsproces, het afscheid en daarna zoals het er voor stond, niet meer levend terug zien.
Vervolgens wordt ze op de valreep (had geen 2 uur later moeten zijn volgens de artsen) in Groot Klimmendaal gered met de mond-neuskapbeademing en alles wat 48 uur nog uiterst kritiek volgde daar en... blijkt wonderwel het ALS proces in de maanden erop ook even stil te staan.
Dit was voor mij een ervaring van in het soort onthechtingsproces van het afscheid, me vervolgens weer te mogen gaan hechten want ze was er nog en is er nog!
Klinkt heel dubbel maar voelt ook zo. Daarom leef ik zoveel mogelijk in het nu ermee omdat het mezelf onder controle te houden.
Je weet immers zelf dat dit soort dingen met emoties gepaard gaan die heel diep gaan.
groeten van J.

Franslj.1  
08 jun 2009 13:27
Inderdaad, Jopie.. zulke ervaringen gaan met onvoorstelbaar diepe emoties gepaard en hebben tevens iets in zich van 'overgave'. Weet je, met in het 'NU' leven, lijkt op het 'bevriezen' van dat moment, maar niets is minder waar. Het leven en de inhoud ervan, inclusief veranderingen, voltrekt zich van moment tot moment en van feit naar feit. Ik betwijfel dan ook of 'hechten' bestaat en niet meer is dan 'vastklampen', omdat we wéten en voelen, dat 'vastklampen' een eigen spanningsveld in zich heeft en we door 'inzicht' het vastklampen/hechten vanzelf loslaten, zodat het leven weer kan doorstromen.

Vanaf het moment dat je met het leven van An op je weblog kwam, heb ik het gevolgd en daar zie ik bovenstaande voltrekken. Bij m'n echtgenote zag ik een allerlaatste sprankje hoop steeds krachtiger 'opflakkeren' en nu 'weet' ik, dat dit iets is wat van binnenuit komt, gevoed door de krachten buiten om ons heen.
Bovendien betwijfel ik het of de energie van onze gedachten en gevoelens binnen ons brein, een energieveld is, dat uitsluitend binnen ons brein actief is. Soms heb ik de indruk dat er een 'verbinding' bestaat tussen 'brein en buiten', slechts gescheiden door een uiterst dun zijden draadje....

Groet... franslj.

_





_
Chrisje  
08 jun 2009 18:59
Lieve Jopie,
Bijzondere mooie foto's heel apart van zo een moedige Anneke en haar familie! Humor heel belangrijk en genieten dat ze doet op haar manier zoals dat bellen blazen. En wat een positieve sfeer daar putten andere lotgenoten energie uit zeker weten! Ik wens jullie allen nog vele mooie uren samen! Veel liefs Chrisje

Jobenthe  
08 jun 2009 21:36
Chrisje, ik kan je reactie volledig beamen. liefs van J.
_





_
Jobenthe  
08 jun 2009 21:40
Frans....ik kan me bijzonder vinden in wat je schrijft over vastklampen/hechten/loslaten etc. Je verwoordt het in details zoals ik het zelf nog niet kon dus dank je wel ervoor.
Je woorden 'slechts gescheiden door een uiterst dun draadje': zoooo precies verwoord!!! Precies, dat is het! groeten van J.

Franslj.1  
08 jun 2009 22:43
Velen vinden me maar 'raar', dat ik er zo over denk, Jopie, maar ben blij dat jij dit ook zo min of meer ziet.

Dank voor je reactie... groet.. franslj.
_





_
Jobenthe  
08 jun 2009 23:07
Ja Frans, ik kan me hier behoorlijk in vinden. Maarja...ben ook niet iedereen dus he? (lol) Dank voor je uitvoerige, diepzinnige reacties op dit artikel. An zal het via de oogbesturingscomputer ook allemaal uitgebreid gelezen hebben. groeten van J.

Fran  
08 jun 2009 23:52
Héél mooi en duidelijk en empatisch zoals jij Jopie en Frans over de ziekte van en over Anneke en gevoelens spreken. Mooi gezegd die woorden van Frans , vastklampen/hechten vanzelf loslaten, zodat het leven weer kan doorstromen.

_





_
Franslj.1  
09 jun 2009 10:33
Fran schrijft: '...Mooi gezegd die woorden van Frans , vastklampen/hechten vanzelf loslaten, zodat het leven weer kan doorstromen...'

Ja, Fran, misschien mooi gezegd, maar er naar leven is een heel ander verhaal. Zit ik lekker in m'n vel, no problem, maar bij pijntjes e.d. heb ik wel wat meer werk aan mezelf.. Raar? Nee toch?

Groet... franslj.

P.S. Als An(neke) dit leest... Chapeau Anneke voor jouw omgang met Het Leven.

Fran  
09 jun 2009 15:38
Hoi Frans ik herken de processen maar al te goed en daarom heb ik die woorden goed in me opgenomen ...vastklampen/hechten/loslaten . Je hoeft en kunt er ook niet naar leven als je maar weet hoe het werkt.
_





_
Franslj.1  
09 jun 2009 15:57
Precies, Fran.. Vastklampen/Hechten/Loslaten, woorden die we niet hoeven te ontkennen, indien het fenomeen zich bij een bepaalde gebeurtenis aandient, maar wel 'weten', dat er altijd een manier is om er mee om te gaan.

Dank voor je reactie.. groet.. franslj.